ෆයිනල් එක්සෑම් ලංවෙලා තිබුණ නිසා කැම්පස් එකේ ලයිබ්‍රරි එක රෑ වෙනකල් ඇරලා තිබුණා. මාත් එක්ක අපේ බැච් එකේ සෙව්වන්දිත් පාඩම් කරමින් හිටියා. රෑ 11 වෙද්දි අනිත් අය ඔක්කොම හොස්ටල් ගිහින්. අපි දෙන්නා විතරයි හිටියේ.
"මලින්ද, මට නම් දැන් නිදිමතයි අනේ. මේ නෝට්ස් ඔළුවට යන්නෙම නෑ," සෙව්වන්දි අතපය දිගහරිමින් කිව්වා.
එයා හිටියේ කහ පාට ටී ෂර්ට් එකක් ඇඳලා. ඇඟ දිගහැරෙද්දි එයාගේ සුන්දර හැඩය මනාව පෙනුණා. මම එයා ළඟින් වාඩිවුණා.
"කෝ බලන්න මම මේ පාඩම තේරුම් කරලා දෙන්නම්," මම කිව්වා.
මම එයාට ලංවෙලා කියවද්දි එයාගේ උණුසුම් හුස්ම මගේ බෙල්ලට වැදුණා. සෙව්වන්දි මගේ අත තදින් අල්ලගත්තා.
"මලින්ද... පාඩම අමතක කරන්නකෝ..." එයා මගේ ඇස් දිහා බලාන කිව්වා. ඒ මොහොතේ පොත්පත් සියල්ල අමතක වී අපේ සිත් ආදරයෙන් පිරී ගියා.